Gwarancja na części samochodowe

Części Fiat

11 lipca 1899 roku to dzień, w którym kilku dobrze sytuowanych włoskich miłośników motoryzacji założyło spółkę pod nazwą Fabbrica Italiana di Autmobili Torino (FIAT). Pośród wspólników był Giovanni Agnelli, który na początku piastował stanowisko sekretarza, natomiast od roku 1920 aż do swojej śmierci w roku 1945, pełnił funkcję prezesa firmy FIAT. Jako pierwszy, na taśmach produkcyjnych fabryki pojawił się model Fiat 3 1/2HP, przygotowany przez A. Facciolego, nabyty przez spółkę jednocześnie z warsztatami G.B. Ceirano. Z uwagi na fakt, że kupione warsztaty były niewielkich rozmiarów i właściwie nie nadawały się do produkcji w nich samochodów, przeprowadzono je łącznie z zatrudnionymi tam robotnikami do nowej fabryki, wybudowanej w Turynie. Funkcję szefa produkcji w nowej firmie objął Ceirano, zaś jego byli pracownicy Vincenzo Lancia oraz Felice Nazarro, uczestnicząc w zawodach sportowych , pomogli w rozsławieniu firmy FIAT. W fabryce rozbudowywano produkcję samochodów osobowych, a od roku 1903 także ciężarowych. Tymczasem, między rokiem 1910 a 1915, montowano dużą serię jednego samochodu osobowego Fiat 12/15 HP Tipo 1, liczącą ogółem 2450 pojazdów. Wykorzystując jego podwozie budowano także furgony dostawcze, natomiast również i silnik okazał się pomocny przy konstruowaniu innego modelu osobowego o nazwie Fiat Zero. Tymczasem w trakcie trwania I wojny światowej montowano samochody ciężarowe potrzebne wojsku, były to 15-Ter oraz 18 BL. Do roku 1921 wytwarzano drugi z modeli i w sumie wykonano bez mała 20 000 jego egzemplarzy. I tak, firma o nazwie FIAT została główną firmą samochodową w Europie i podporządkowała sobie inne włoskie firmy samochodowe, na przykład SPA oraz Ansaldo.

Nie licząc produkcji samochodów uruchomił również produkcję mnóstwa innych towarów przemysłowych, na przykład od roku 1906 tramwajów, od 1908 roku silników lotniczych, od 1914 roku samolotów, od 1917 roku sprzętu kolejowego, natomiast od 1919 roku ciągników rolniczych. Tempo wzrostu produkcji samochodów było uwarunkowane zbudowaniem w roku 1923 nowych fabryk Lingotto w Turynie. Bardzo szybko rozpoczął się tam montaż samochodów, w ilości około 40 000 pojazdów rocznie. Między innymi znajdował się model 509 , który uznany został za pierwszy samochód małolitrażowy FIAT-a, albowiem jego silnik dysponował pojemnością skokową poniżej 1000 cm3. Przedsiębiorstwo to wyspecjalizowało się w montażu tego niewielkiego, cieszącego się wzięciem auta. Pośród samochodów tam produkowanych, poczesne miejsce zajmował model 508 Balilla montowany od 1931 roku, który był premierowym włoskim samochodem posiadającym blaszane nadwozie tłoczone na prasach kupionych w USA, zmontowanych w ilości powyżej 100 000 sztuk, tymczasem między rokiem 1932 – 1937 wyprodukowano 124 165 egzemplarzy wersji Balilla. W Polsce również produkowany był na licencji kupionej od FIAT-a w roku 1932 model 508 Balilla, a także ciężarowy Fiat 621. W roku 1936 zainaugurowano seryjną produkcję bodaj najmniejszego samochodu świata – Fiata 500 Topolino. Natomiast miejsce montażu tego modelu w roku 1939 zmieniono na nowe miejsce, które mieściło się na przedmieściach Turynu.

W latach 57-97 XX w. model ten stworzony został w ilości około 4 mln sztuk. Za pomocą jego elementów, kreowane były w Polsce licencjonowane Polskie Fiaty 126p. Włoski fiat miał na swoim koncie wiele wyprodukowanych pojazdów, oprócz małych samochodów osobowych, m.in. luksusowe limuzyny, ciężarówki oraz później, bo od 1907 r. autobusy na ich podwoziach. Posiada on bardzo duży wkład w rozwój międzynarodowej motoryzacji. Od roku 1931 produkowane były samochody ciężarowe z silnikiem wysokoprężnym. 9 lat później stworzona została pierwsza ciężarówka z silnikiem wetkniętym w kabinę kierowcy, wcześniej znajdował się on przed nią. 10 lat później skręcony został osobowy model fiata 1400, który jako pierwszy posiadał samonośne nadwozie, a w roku 1969 fiata 128, który był pierwszym samochodem z umieszczonym poprzecznie, przednim układem napędowym. Wiele firm zakupiło licencję na produkcję samochodów firmy FIAT, w tym polska Fabryka Samochodów Osobowych i Fabryka Samochodów Małolitrażowych, rosyjska Wołożańska Fabryka Samochodów oraz różne inne firmy z krajów takich jak Turcja, Argentyna, Hiszpania, Brazylia i Jugosławia. FIAT wziął pod swoje skrzydła wiele włoskich marek osobówek, np. Alfa Romeo, Ferrari czy Maserati, a od roku 2009 sprawił, że ogromny amerykański koncern Chrysler Corporation uzależnił się od niego. Posiada wkład w produkcję samochodów w wielu krajach, ponieważ ma swoje zakłady wytwórcze prawie we wszystkich krajach świata, od roku 1992 także w Polsce, które noszą nazwę Fiat Auto Poland. W roku 1972 z inicjatywy FIATa utworzone zostało ugrupowanie Industrial Vehicles Corporation (IVECO), którego głównym założeniem była produkcja samochodów użytkowych, ciężarowych i autobusów. Ojcami założycielami IVECO byli: niemiecki koncern Klöckner-Humboldt-Deutz tworzący samochody Magirus, włoskie firmy OM i Lancia oraz francuska firma UNIC. 6 lat później, FIAT postanowił podjąć współpracę również z francuskim koncernem PSA w sprawie wytwarzania dostawczaków, a w polskiej miejscowości Bielsku-Białej współpracując z koncernem General Motors produkuje jedne z najlepszych w Europie, o ile nie na świecie silników wysokoprężnych o małej pojemności skokowej, używanych w samochodach osobowych oraz dostawczych.

Kwiecień roku 1948 to czas, gdy delegacja polskiego rządu zawarła porozumienie licencyjne z firmą FIAT, która miała swoją siedzibę we Włoszech, na budowę nowej fabryki montującej samochody osobowe. W związku z okolicznościami politycznymi umowę anulowano, aby w styczniu 1950 roku podpisać ją jeszcze raz, tym razem ze Związkiem Radzieckim, i dokończyć budowę fabryki aby montować tam samochody osobowe GAZ M20 Pobieda. Tymczasem 6 listopada 1951 roku, z taśm produkcyjnych fabryki na Żeraniu (dzielnica Warszawy), zjechał pierwszy samochód licencyjny Warszawa M20. W pięć lat po wejściu do obiegu pierwszego samochodu licencyjnego jego wszystkie części wywodziły się już wyłącznie z polskich fabryk. Co więcej zainaugurowano generowanie przygotowanych w Fabryce Samochodów Osobowych (FSO) nowych wariantów, na przykład sanitarki oraz skrzyniowego pikapa. Tymczasem korzystając z warunków wytwórczych fabryki, w roku 1957 zainaugurowano produkcję samochodów własnej konstrukcji o nazwie Syrena, wykorzystujących do jej produkcji inne procedury techniczne, niż w przypadku samochodu licencyjnego Warszawa. I jeden i drugi samochód systematycznie modernizowano, tak aby w roku 1964 dokonać najistotniejszej optymalizacji Warszawy. Zastąpiono wówczas dwubryłowe nadwozie trzybryłowm, a także umieszczono przygotowany w FSO górnozaworowy silnik M20. Po dwóch latach unowocześniono także Syrenę, jak również ujrzał światło dzienne model 104 z nowym, dwusuwowym, 3-cylindrowym silnikiem. Realizowano także sukcesywnie prace nad samochodami, które potrafiły by zastąpić do tej pory montowane. Finałem jednak tych prac, okazał się zakup kolejnej licencji, a 22 grudnia 1965 roku zawarta została umowa z FIAT-em odnośnie rozpoczęcia produkcji samochodu małolitrażowego opatrzonego nazwą Polski Fiat 125p.

28 listopada 1967 roku jego pierwszy egzemplarz opuścił fabrykę. Dzięki licencji zmodernizowano przedsiębiorstwo, zaś samochód bił rekordy utrzymywania się na linii produkcyjnej, a trwało to aż 24 lata bez istotnych zmian, na przykład w konstrukcji pojazdu. Montaż Polskiego Fiata 125p przerwano w 1991 roku. W sumie z taśm produkcyjnych zjechało ogółem 1,5 mln sztuk tego modelu. Działalność produkcyjna Fiata 125p przebiegała równolegle z montażem innych modeli marki FIAT, na przykład 127, 132, 128-3P, 131, jak też Zastavy 101 (w zamian za montowane w Jugosławii modele Polskiego Fiata 125 p). Tymczasem 3 maj 1978 roku to dzień, w którym zainaugurowano produkcję Poloneza, następnego modelu samochodu osobowego. Był on przygotowany ( z zastosowaniem podwozia PE125p) przez FIAT-a w kooperacji z FSO. Aby sprostać potrzebom produkcyjnym Poloneza przebudowano fabrykę, wdrażając ulepszone technologie. Wzniesiono również nowe budynki, w których na przykład znajdowała się tłocznia, która w roku 1978 oceniona została jako najnowocześniejszy obiekt w Europie i tam właśnie umieszczono roboty spawalnicze amerykańskiej firmy Unimation. Natomiast FSO była zbiorem bardzo wielu zakładów, ulokowanych w różnych częściach Polski, na przykład od roku 1986 należała do tej organizacji przemysłowej dotychczas samodzielna Fabryka Samochodów Dostawczych w Nysie. Wypuszczała ona jednak na rynek samochody nie dość nowoczesne, dlatego władze przedsiębiorstwa ubiegały się o tak zwanego inwestora strategicznego. Koncepcja została zrealizowana w roku 1996, gdy inwestorem został koncern Daewoo Motor Co. z Korei Południowej. Zaanektował on FSO i rozpoczął najpierw montaż, a potem produkcję samochodów własnej marki. I tak, z taśm montażowych fabryki Daewoo-FSO Motor na Żeraniu zaczęły wyjeżdżać dalsze nowe modele samochodów, na przykład Espero, Tico, Lanos, Nubira, Leganza oraz Matiz. Po pewnym czasie jednak, południowokoreańska fabryka Deawoo ogłosiła upadłość (nie z winy FSO). Natomiast rok 2005 to czas, w którym część akcji FSO nabyła ukraińska Firma AvtoZAZ. Pomimo tego, po raz kolejny pojawiły się trudności. Były one na tyle poważne, że w roku 2007 Ukraińcy zdecydowali się na zawarcie porozumienia z General Motors na wytwarzanie w FSO Chevroleta Aveo. Model ten okazał się być ostatnim produkowanym na Żeraniu samochodem i w roku 2011 ogłoszono bankructwo fabryki.