Gwarancja na części samochodowe

Układ zapłonowy/układ wspomagania rozruchu zimnego silnika – wybór marki, modelu i typu samochodu

Układ rozruchowy

Rozruch inicjuje pracę silnika spalinowego. Praca silnika podtrzymywana jest samoczynnie po wykonaniu – jeżeli motor jest sprawny – przez jeden z tłoków suwu ssania oraz sprężania do chwili zapłonu. Zdarza się, że konieczne jest wykonanie kilku cykli pracy zanim rozpocznie się pełny rozruch jednostki napędowej.

Rozrusznik

Aby silnik mógł rozpocząć pracę konieczne jest nadanie wałowi korbowemu - przy użyciu źródła zewnętrznego – odpowiedniej prędkości. W przypadku silników benzynowych wynosi ona od 60 do 100 obrotów na minutę natomiast przy silnikach wysokoprężnych od 80 do 200 obrotów na minutę. W trakcie rozruchu silnik benzynowy zasilany jest bogatą mieszanką paliwową zaś silnik na olej napędowy otrzymuje zwiększoną porcję paliwa. Rozrusznik stanowi silnik szeregowy prądu stałego. Może on mieć moc powyżej 1 kW. Rozrusznik połączony jest z elektromagnetycznie przy użyciu niewielkiego koła zębatego z uzębionym wieńcem koła zamachowego. Przełożenie wynosi od 1 : 10 do 1 : 20. Często stosowane jest rozwiązanie polegające na zintegrowaniu rozrusznika z alternatorem. Urządzenie takie nazywane jest rozrusznikoalternatorem, lub skrótem ISA albo ISG. Rozrusznikoalternator zblokowany jest z kołem zamachowym i umiejscowiony na wale korbowym. Zaletą tego rozwiązania jest oszczędność miejsca, zmniejszenie ciężaru, umożliwienie podczas jazdy w mieście stosowania technologii Stop & Go oraz mild hybryd. Technologia Stop & Go automatycznie wyłącza silnik podczas postoju. Pozwala to na zmniejszenie emisji szkodliwych związków do atmosfery. Z kolei zastosowanie rozrusznikoalternatora w samochodach typu mild hybryd pozwala na  wspomaganie silnika spalinowego poprzez dostarczenie dodatkowej mocy na przykład w trakcie przyspieszania.

Świece żarowe

W silnikach wysokoprężnych w celu ułatwienia zimnego rozruchu stosuje się sztabkowe świece żarowe. Podnoszą one przed rozruchem temperaturę powietrza w komorze spalania.

Więcej o układzie rozruchowym

Prądnica prądu stałego

W samochodach znajdują zastosowanie zazwyczaj prądnice prądu stałego samowzbudne bocznikowe, dedykowane dla instalacji jednoprzewodowych.

Budowa prądnicy prądu stałego

Dwa lub cztery nabiegunniki są zamontowane wewnątrz mającego kształt cylindra korpusu prądownicy. Wszystkie te elementy są zrobione ze stali charakteryzującej się wysoką przenikalnością magnetyczną. Na nabiegunnikach znajdują się cewki uzwojenia wzbudzenia. Są one połączone szeregowo i równolegle lub tylko szeregowo. Zewnętrzny koniec uzwojenia stanowi złącze wzbudzania natomiast drugi łączy się ze szczotką prądową. Może też być połączony ze szczotką uziemiona. Jest to uzależnione od posiadanego przez prądnice systemu regulacji prądu wzbudzenia. Stojan omawianej prądnicy stanowią jej nieruchome elementy, takie jak uzwojenie wzbudzenia, korpus oraz zamykające go z obu stron pokrywy. Pokrywy zrobione są zazwyczaj z żeliwa albo stopów aluminium. Chodzi o to aby to był materiał nie przewodzący strumienia magnetycznego. W pokrywach prądnicy znajdują się łożyska kulkowe twornika. Są one często wyposażone w metalowe osłony, chroniące je przed zanieczyszczeniami. Rdzeń twornika ma postać zestawu posiadających wycięcia, wykonanych z blachy magnetycznej krążków oddzielonych od siebie izolacją osadzonych na wale twornika. Ten ostatni jest ułożyskowany w stojanie. Żłobki, o których wspomniano wcześniej wyścielone są ceratą pełniącą funkcje izolacyjne. W ich wnętrzu znajdują się zabezpieczone przed wypadnięciem zwoje cewek. Są one uzwojeniem twornika. W nich tworzy się prąd. Mając na celu uniknięcie zbyt dużej pulsacji energii elektrycznej, prądnice projektuje się tak, aby w tworniku znajdowało się kilka lub kilkanaście cewek, przesuniętych w stosunku do siebie o odpowiedni kąt wynikający z trzystu sześćdziesięciu stopni dzielonych przez ich liczbę. Końce zwojów cewek połączone są przy pomocy lutów do określonych części komutatora. Komutator zrobiony jest z wytworzonych z miedzi płytek. Są one od siebie odizolowane. Liczba części Komutatora odpowiada liczbie cewek uzwojenia twornika. Do każdej z działek komutatora podłączony jest koniec jednej cewki i początek następnej. W ten sposób tworzy się układ zamknięty.

Więcej o prądnicy prądu stałego