Napis Gwarancja producenta

Asystent parkowania (PA, PAV)

Głównym zadaniem asystenta parkowania (PA, PAV) jest ułatwienie kierowcy manewrowania podczas zajmowania miejsca postoju samochodu oraz jego bezpieczne opuszczanie. Szczególnie przydatny jest w miejscach gdzie jest mało przestrzeni pozostawionej do parkowania przez innych użytkowników i gdy występuje konieczność wielu manewrów, wielokrotnej jazdy do przodu i do tyłu oraz wymagana jest odpowiednia widoczność i ocena odległości od zaparkowanych aut lub innych przeszkód znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca wybranego na postój. Widoczność z przodu i możliwości oceny odległości są stosunkowo dobre. Czynniki te nie ułatwiają natomiast manewrowania jeśli chodzi o tył pojazdu. Stąd coraz bardziej popularne staje się wyposażanie samochodów specjalny układ, który ostrzega kierowcę przed możliwością uderzenia w przeszkodę w trakcie jazdy do tyłu. Aktywuje się on przy włączaniu biegu wstecznego lub inicjowany jest przez sygnał wysłany z czujników monitorujących prędkość obrotową kół po wykryciu jazdy do tyłu.

W skład prostego układu stanowiącego asystenta parkowania wchodzi:

- zestaw czujników parkowania. Zazwyczaj są to dwa lub cztery czujniki ultradźwiękowe. Są one umieszczone w tylnym zderzaku. Rozłożone są symetrycznie do podłużnej pionowej płaszczyzny samochodu

- moduł elektroniczny, czyli sterownik

- brzęczyk, inaczej biper. Jego funkcja polega na wydawaniu dźwiękowego sygnału ostrzegawczego. Jego forma zmienia się w zależności od odległości do przeszkody. Najczęściej jest to przerywany dźwięk mający niezmienną częstotliwość (niemodulowany). Przerwy czasowe pomiędzy poszczególnymi sygnałami ulegają postępującemu skróceniu wraz ze zbliżaniem się do przeszkody. Kiedy samochód znajdzie się w określonej odległości od niej, uznawanej za niebezpieczną, sygnał staje się ciągły. Najczęściej sterownik jest ustawiony aby działo się to przy dystansie od dziesięciu do dwudziestu centymetrów

Możliwe jest także wyposażenie przodu samochodu w opisany powyżej układ. Czujniki umieszczone są w takim przypadku w przednim zderzaku. Rozwiązanie takie stosuje się zazwyczaj gdy samochód użytkowany jest przez mniej doświadczonego kierowcę, który nie jest pewny swojej oceny odległości w trakcie manewrowania pojazdem.

Asystent parkowania może nie wykrywać wszystkich przeszkód. Trudności mogą mu sprawiać obiekty mogące znaleźć się tak zwanym martwy polu układu czujników, głównie cienkie i pionowe (na przykład słupki, pachołki, pręty czy tyczki). Dlatego im więcej jest czujników i im gęstsze jest ich rozplanowanie tym większa skuteczność działania. Problemy mogą sprawiać także przeszkody ułożone pod takim kątem do czujników, który uniemożliwia takie odbicie generowanych fal w ich kierunku. Asystent parkowania może nie zadziałać również gdy przeszkoda wykonana jest z materiałów, które pochłaniają fale emitowane przez czujniki lub takich, przez które fale te przenikają.

Asystent parkowania może być dodatkowo wyposażony w umieszczone z tyłu samochodu kamery, z których obraz przekazywany jest do monitora znajdującego się w zasięgu wzroku kierowcy. Wspomagają one dodatkowo osobę kierującą pojazdem w sytuacjach kiedy manewrowanie jest utrudnione.