Napis Gwarancja producenta

Pierścienie tłokowe uszczelniające

Do zadań pierścieni tłokowych uszczelniających należy uszczelnienie komory spalania, odprowadzanie ciepła od tłoka do tulei cylindrowej, rozprowadzanie oleju w cylindrze. W zależności od rodzaju silnika stosowanych jest od dwóch do czterech pierścieni usytuowanych w górnej części tłoka. Średnica zewnętrzna pierścienia jest większa od średnicy tłoka. W trakcie pracy silnika pierścień zostaje ściśnięty i wprowadzony do cylindra gdzie rozpręża się i całym obwodem przylega do jego gładzi. Jest to możliwe dzięki temu, że ma on postać rozciętego pierścienia. Miejsce, w którym jego końce nie są połączone nazywane są rozwarciem zamka. Dzięki zamkowi możliwe jest założenie pierścienia na tłok. Sprężystość pierścienia określa się poprzez zmierzenie siły stycznej potrzebnej do zmniejszenia rozwarcia zamka do rozmiarów odpowiadających przewidzianemu luzowi. Nazywany jest on luzem zamka. W zależności od średnicy zamka wynosi on od dwóch dziesiątych do sześciu dziesiątych milimetra. Ze względu na to, że przez niego przedostają się nieznaczne ilości oleju oraz spalin, pierścienie powinny być tak ułożone na tłoku, aby ich zamki znajdowały się jak najdalej od siebie. Zamki proste sprawiają, że cały pierścień jest łatwiejszy do zrobienia, dzięki czemu zachowana zostaje większa dokładność. Minusem takiego rozwiązania jest podwyższone przenikanie gazów prze jego szczelinę. Często wykorzystywane zamki skośne ułatwiają przesuwanie się pierścieni w rowkach. Powoduje to jednak ustawienie ich po pewnym czasie w jednej pozycji. Przeciwdziała się temu zakładając naprzemiennie pierścienie o przeciwnych skosach. Najszczelniejsze są pierścienie posiadające zamki zakładkowe. Ze względu na koszty produkcji są one rzadko stosowane. W silnikach czterosuwowych zapobiega się drganiom pierścienia poprzez skierowanie największych nacisków w pobliże jego zamka. Zabieg ten w silnikach dwusuwowych zapobiega jego uszkodzeniom w przypadku zahaczenia o okno dolotowe lub wylotowe. Ponadto pierścienie w silnikach dwusuwowych zabezpieczane są przed obracaniem się przez wciśnięcie specjalnych kołeczków w otwory znajdujące się w rowkach tłoka. Pierścienie posiadają również możliwość swobodnego układania się i rozszerzania w wyniku działania wysokich temperatur. Możliwe jest to dzięki luzowi w zamku ale także z powodu luzu występującego w rowku. Zależy on od rodzaju silnika i usytuowania pierścienia. Stosowane są pierścienie o różnych kształtach w przekroju, ale najczęściej używane są prostokątne o ściętych krawędziach wewnętrznych i zewnętrznych. Pierścienie posiadające stożkową powierzchnię roboczą cechują się szybkim docieraniem, ponieważ na początku stykają się z cylindrem tylko dolną krawędzią. Pierścienie trapezowate w przekroju wykorzystywana są czasem w silnikach o zapłonie samoczynnym, jako pierwsze uszczelniające. Ich kształt zabezpiecza je przed zapiekaniem w rowku. Powierzchnię pierścienia zabezpiecza się pokrywając ją warstwą chromu, molibdenu lub węglików chromu i molibdenu. Nadaje ona powierzchni pierścienia porowatą strukturę dzięki czemu efektywniej zatrzymywany jest olej. Ponadto materiały, z których jest ona wykonana charakteryzują się wysoką odpornością na ścieranie. Zapobiega to przedwczesnemu zużyciu się pierścienia. Ich trwałość zwiększona jest co najmniej dwukrotnie w porównaniu z pierścieniami nie powleczonym warstwą ochronną. Podczas przechowywania pierścienie pokryte są warstwą cyny lub kadmu. Ułatwia to ich dotarcie oraz zabezpiecza przed korozją.