Napis Gwarancja producenta

Pompa wody w silniku

W komorze spalania silnika temperatura może osiągnąć tysiąc dziewięćset stopni Celsjusza. Ciepło to jest przekazywane do innych części takich jak na przykład głowica czy blok. Przy wylocie z kanału wydechowego metal potrafi nagrzać się do ośmiuset stopni Celsjusza. Denko tłoka poddane jest z kolei działaniu stałej temperatury wynoszącej dwieście pięćdziesiąt stopni Celsjusza. Uogólniając można stwierdzić, że jedna trzecia część energii wyzwalanej w procesie spalania mieszanki paliwowo-powietrznej przekształcana jest w ciepło, które nie jest w żaden sposób wykorzystywane. Aby nie doszło do uszkodzenia jednostki napędowej w wyniku przegrzania (na przykład zatarcia) wytwarzane ciepło musi być w odpowiedni sposób odprowadzane.

Dawniej wykorzystywano w tym celu chłodzenie powietrzem owiewającym silnik. W takim przypadku obieg czynnika chłodniczego  wymuszany jest przez specjalny wentylator. Aby zwiększyć skuteczność chłodzenia tego rodzaju chłodzenia, blok silnika wyposażony jest w specjalne użebrowanie, pełniące rolę radiatora. Chłodzenie powietrzem nie jest mniej wydajne od innych sposobów odprowadzania ciepła w samochodach. Do jego wad zalicza się konieczność stosowania bardziej rozbudowanego wspomagającego układu olejowego oraz większy hałas generowany przez pracujący silnik. Z powodu tych minusów w jednostkach napędowych samochodów stosowane jest przede wszystkim chłodzenie cieczą. Jest nią specjalny płyn chłodzący. Obieg chłodziwa w silniku możliwy jest dzięki wykorzystaniu pompy wodnej. Najczęściej jest ona napędzana przez silnik za pośrednictwem paska, ale mogą do tego celu służyć także koła zębate. Jednak to ostatnie rozwiązanie jest rzadko spotykane. Dzięki temu, że pompa napędzana jest od silnika, woda pompowana jest z szybkością adekwatną do bieżącej prędkości obrotowej jednostki napędowej.  Przekłada się to na większą skuteczność systemu, gdyż szybciej pracujący silnik musi mieć sprawniej odprowadzane ciepło.

Zasada działania pompy wodnej opiera się na koncepcji wirówki – centryfugi. W rozwiązaniu takim stosuje się koło łopatkowe umieszczone w obudowie, którego łopatki rozchodzą się od centrum na zewnątrz. Jest ono wprawiane w ruch dzięki wykorzystaniu sił odśrodkowych. Ciecz doprowadzana jest do pompy od jej przedniej strony. W bocznej części obudowy pomy umiejscowiony jest otwór przez który pod ciśnieniem wypompowywana jest ciecz chłodząca. Po opłynięciu jednostki napędowej jest ona odprowadzana do chłodnicy, gdzie jej temperatura jest obniżana za pomocą powietrza. Ze względu na prostą budowę, między innymi niewiele elementów ruchomych, pompa wodna należy do elementów ulegających awarii stosunkowo rzadko. Do jej uszkodzenia może przyczynić się zbyt mocno napięty klinowy pasek napędzający a także za niskie stężenie środka zapobiegającego zamarzaniu. Pierwsza z wymienionych przyczyn powoduje zbyt wielkie naprężenie występujące na łożysku wirnika pompy oraz jego elementu uszczelniającego. Z kolei szkodliwość niedoboru czynnika przeciwdziałającego zamarzaniu wynika z niedostatecznego smarowania oraz zapobiegania korozji, gdyż substancja ta spełnia również tego rodzaju funkcje.